Хируршко лекување на периапикални лезии

Автори

  • Андреј Кански Оддел за максилофацијална и орална хирургија, Универзитетски медицински центар Љубљана, Залошка 2, 1000 Љубљана, Словенија

ДОИ:

https://doi.org/10.3889/mmej.2026.6877

Клучни зборови:

периапикални лезии, ендодонтски третман, ендодонтски ретретман, апикална хирургија, апикоектомија, CBCT, планирање на третман

Апстракт

ВОВЕД: Третманот на периапикалните лезии претставува значаен клинички предизвик и бара внимателно донесување одлуки во однос на изборот помеѓу ендодонтски третман, хируршка интервенција или екстракција на забот. Клиничката проценка зависи од реставрабилноста на забот, пародонталниот статус, претходниот ендодонтски третман, анатомските карактеристики, како и од индивидуалните потреби и преференции на пациентот.

ЦЕЛ: Да се прикажат современите клинички пристапи во третманот на периапикалните лезии, со посебен осврт на донесувањето одлука помеѓу примарен ендодонтски третман, ортограден ретретман, хируршки ендодонтски третман и екстракција, како и да се презентираат практични насоки за постигнување предвидливи терапевтски резултати.

МЕТОДИ: Предавањето ги опфаќа клиничките насоки и терапевтските стратегии за проценка и третман на забите со периапикална патологија. Посебно внимание се посветува на проценката на реставрабилноста на забот, пародонталната прогноза, пулпната и периапикалната дијагноза, можноста за ортограден ретретман и индикациите за хируршки ендодонтски третман, вклучително и апикоектомија и енуклеација на лезијата. Се разгледуваат клиничките и анатомските фактори, вклучително и примената на CBCT и проценката на ризикот од повреда на соседните анатомски структури.

РЕЗУЛТАТИ: Презентиран е пристап за клиничко донесување одлуки кој го олеснува изборот помеѓу нехируршки ендодонтски третман, ретретман, хируршка интервенција и екстракција. Хируршкиот третман е особено значаен кај случаи со перзистентна апикална патологија по соодветно спроведен ендодонтски третман, недостапна апикална анатомија, сомневање за цистична лезија или кога ретретманот би можел да ја компромитира постојната реставрација. Дополнително, се разгледуваат факторите кои укажуваат на потреба од екстракција, како што се вертикална фрактура на коренот, нереставрабилен заб, неповолна пародонтална прогноза и повторен неуспех на ендодонтскиот третман. Се нагласува значењето на проценката на прогнозата, соодветното следење на пациентот и индивидуализираното планирање на третманот.

ЗАКЛУЧОК: Успешниот третман на периапикалните лезии бара индивидуализиран и мултидисциплинарен пристап, заснован на точна дијагноза, проценка на реставрабилноста и пародонталниот статус, анатомските карактеристики, можностите за спроведување на терапијата и преференциите на пациентот. Одлуката за зачувување, хируршки третман или екстракција на забот треба да се темели на балансирана проценка на ризиците, придобивките, прогнозата и долгорочниот терапевтски исход.

##plugins.generic.usageStats.downloads##

##plugins.generic.usageStats.noStats##

Биографија на авторот

Андреј Кански, Оддел за максилофацијална и орална хирургија, Универзитетски медицински центар Љубљана, Залошка 2, 1000 Љубљана, Словенија

Вонр. проф. д-р Андреј Кански дипломирал на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Љубљана, на Одделот за стоматологија, во 1985 година. Докторирал на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Љубљана во 2003 година, со истражување фокусирано на улогата на инфекцијата со хуман папилома вирус во етиопатогенезата на оралниот сквамозен карцином. Од 1992 година работи како максилофацијален и орален хирург во Универзитетскиот медицински центар во Љубљана, а од 2010 година е вонреден професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Љубљана. Во периодот од 2002 до 2022 година бил раководител на Одделот за максилофацијална и орална хирургија при Универзитетскиот медицински центар во Љубљана. Неговите главни области на професионален интерес се онкологија на глава и врат, реконструктивна Андреј хирургија, траума на лицевиот скелет, ортогнатска хирургија, орална патологија и дентална имплантологија. Во текот на својата кариера има значаен придонес во клиничката работа, едукацијата, клиничките истражувања и воведувањето нови хируршки методи во Словенија, особено во областа на максилофацијалната трауматологија, онкологијата, реконструктивната и ортогнатската хирургија, оралната хирургија и имплантологијата. Член е на Словенечкото лекарско здружение, Европската асоцијација за краниомаксилофацијална хирургија и Словенечкото здружение за максилофацијална и орална хирургија.

Објавено

2026-09-25

Како да се цитира

Кански, А. (2026). Хируршко лекување на периапикални лезии. Македонско медицинско електронско списание, 6(MIT-FDM2026), 19–20. https://doi.org/10.3889/mmej.2026.6877

Слични трудови

1 2 3 4 5 > >> 

Можете исто така да започнате напредно барање на сличности за овој труд.